به گزارش بهداشت نیوز، قهوه سبز، دانه قهوه پیش از بو دادن آن است. مهمترین نوع قهوه سبز که حاوی اسید کلروژنیک است برای کاهش وزن مورد استفاده قرار میگیرد. از آنجا که پروسه بو دادن از مقدار این اسید موجود در دانههای قهوه تا ۷۰ درصد میکاهد، بنابراین قهوه سبز بیش از قهوه معمولی و بو داده، حاوی این اسید است.
امروزه تصور میشود که این اسید در قهوه سبز برای مقابله با بیماری قلبی، دیابت، چاقی و برخی امراض دیگر مفید است اما در مورد عوارض جانبی مصرف مداوم این نوع قهوه و افزایش مقدار اسید کلروژنیک در بدن، مطالعات کافی صورت نگرفته و متخصصان سلامت در این زمینه به نتیجه قطعی نرسیدهاند.
گروهی از متخصصان تغذیه معتقدند قهوه سبز را میتوان به شکل قرص و نیم ساعت پیش از وعده غذایی یا به شکل قهوه آماده مصرف کرد که البته داروهای حاوی قهوه سبز برای کاهش وزن موثرترند. همچنین از فوائد مصرف قهوه سبز میتوان به وجود اسید کلروژنیک در آن به منظور کنترل قندخون به هنگام خوردن کربوهیدراتها اشاره کرد.
این متخصصان میگویند: علاوه بر کاهش وزن، قهوه سبز همچنین به خاطر خواص آنتیاکسیدانی که دارد میتواند به پیشگیری از بیماریها کمک کند. مطالعه انجام شده در سال ۲۰۱۲ حاکی از مفید بودن قهوه سبز برای بیماران دیابتی است.
با وجود این، پزشکان هنوز در مورد عوارض احتمالی این ماده خوراکی برای بدن تردید دارند و به افراد توصیه میکنند که پیش از اقدام به مصرف قهوه سبز با پزشک خود مشورت کنند.
همچنین این توصیه بیشتر برای بیماران دیابتی است چرا که این ماده به پایین آمدن قندخون میانجامد. بنابراین به هنگام مصرف آن باید میزان دریافت دارو یا انسولین تغییر کند. همچنین مبتلایان به فشارخون یا بیماریهای قلبی باید به میزان فشارخون خود بیشتر توجه کنند چرا که قهوه سبز حاوی درصدی از کافئین بوده و ممکن است روی فشارخون تاثیر بگذارد.
علاوه بر این مصرف قهوه سبز به افراد مبتلا به اختلالهای گوارشی نظیر سندرم روده تحریکپذیر (آیبیاس) توصیه نمیشود زیرا میتواند موجب تشدید بیماریشان شود. زنان باردار و شیرده نیز باید از مصرف آن خودداری کنند.
با این همه فراموش نکنید که هرگز هیچ قرص جادویی برای کاهش وزن وجود ندارد که به شما کمک کند بدون اصلاح تغذیه و الگوی زندگی خود به سرعت وزن کم کنید بلکه برای رسیدن به وزن ایدهآل دنبال کردن یک رژیم غذایی مناسب، تحرک کافی و اصلاح الگوی زندگی در کنار استفاده از مکملهای سالم با مشورت پزشک ضروری است.
منبع: سلامتی
امروزه زندگی در شهرهای بزرگ و صنعتی، استرس های کاری، غذاهای حاضری و ناسالم، مصرف کافئین بیش از حد و الگوی نامناسب خوابیدن، همگی باعث ورود سموم مختلف به بدن می شود.
اما سوال اینجاست که چه اندامی از بدن مجبور است این میزان از سم را تحمل کند؟
جواب این سوال کلیه ها می باشد. این عضو از بدن به طور پیوسته در 24 ساعت 7 روز هفته به کار مشغول بوده و همانند یک فیلتر، تمام سموم بدن را خارج می کند.
زمانی که میزان مواد سمی بدن بیشتر از حد توان سم زدایی این عضو کوچک شود، عملکرد کلیه ها آهسته می شود و در نتیجه به مرور مستعد تولید سنگ، عفونت، کیست و تومور شده و در نهایت مرگ این عضو حیاتی را به دنبال خواهد داشت.
مصرف آب زیاد
مهمترین کار برای سم زدایی منظم کلیه ها، مصرف هر چه بیشتر آب طبیعی است.
نوشیدن 8 لیوان آب در روز می تواند کار کلیه ها را در پاکسازی سموم بدن آسان کند که در نتیجه، ادراری شفاف و فاقد هرگونه بوی تند و زننده ایجاد می شود.
وقتی رنگ ادرار، زرد بسیار تیره می شود، یعنی دچار غلظت شده و سموم به اندازه کافی از بدن خارج نشده اند.
اما رنگ زرد شفاف نشان می دهد که کلیه ها کار خود را به خوبی انجام داده و سموم با موفقیت از بدن خارج شده اند.
اما، اگر رنگ ادرار شفاف باشد، یعنی اینکه سیستم به خوبی فیلتر شده و سم زدایی با موفقیت صورت گرفته است.
کافئین و نوشیدنی های گازدار به جای آب
مایعاتی مثل نوشابه های گازدار و یا نوشیدنی های حاوی کافئین هرگز نمی توانند جایگزین های مناسبی برای آب باشند.
همچنین، بسیاری بر این باورند که انواع چای و آبمیوه های مختلف می توانند به سم زدایی کلیه ها کمک کنند. اما از لحاظ پزشکی ثابت شده که تنها آب طبیعی به این فرآیند یاری می رساند.
علیرغم اینکه این دسته از نوشیدنی ها، انواع ویتامین و مواد معدنی مختلفی دارند اما به دلیل داشتن کافئین و شکر زیاد، به کلیه ها آسیب رسانده و نمی توانند وظیفه آب را در روند سم زدایی کلیه ها به درستی انجام دهند.
میوه ها، دوست کلیه ها
میوه ها و سبزیجات سرشار از ماده معدنی پتاسیم هستند و نقش مهمی در پاکسازی کلیه ها ایفا می کند.
مرکباتی مثل انگور، لیموشیرین، پرتقال، طالبی، موز، کیوی، زردآلو و آلو بخارا و همچنین شیر و ماست حاوی مقدار زیادی پتاسیم می باشند.
گنجاندن این دسته از مرکبات و میوه ها در برنامه غذایی روزانه، تعادل الکترولیتی خون را حفظ کرده و عملکرد بهینه کلیه ها را در پی خواهد داشت.
مثلا، نوشیدن یک لیوان آب انگور، صبح ها و عصرها می تواند به کلیه ها کمک کند تا بدن را از شر اسید اوریک اضافی خلاص نماید.
البته جذب پتاسیم بیش از حد نیز باعث بروز اختلالی بنام هایپرکالمی شده که می تواند باعث ایست قلبی شود.
از علائم افزایش پتاسیم در خون می توان به نامنظمی ضربان قلب و اختلالات نوار قلب (موج P کوتاه و T بلند)، کاهش هوشیاری، خستگی و ضعف عضلانی اشاره کرد.
نیاز روزانه یک فرد سالم به پتاسیم، 4/7 گرم است.
افزودن جو به رژیم غذایی
جو ،که از خانواده غلات کامل می باشد، می تواند کلیه ها را از سموم پاک کرده و از رسیدن آسیب به کلیه ها در بیماران دیابتی با قند کنترل نشده، ممانعت کند.
بنابراین، از جوی کامل و یا آرد تهیه شده از آن به جای آرد جوی تصفیه شده در برنامه غذایی روزانه خود استفاده کنید.
مثلا می توانید مقداری جوی کامل را در یک لیوان آب ریخته و آن را شب تا صبح به حال خود رها کنید.
سپس صبح ناشتا، مایع را صاف کرده و بنوشید. مطالعات نشان می دهد که مصرف منظم این مایع، باعث تثبیت سطح کراتین خون در بیماران دیابتی می شود.
اجتناب از مصرف پروتئین بیش از حد
تحقیقات پزشکی ثابت کرده است که تنها غذایی که باعث ایجاد آسیب در کلیه ها می شود، مصرف بیش از حد پروتئین می باشد.
زیرا، بدن برای سوخت و ساز پروتئین ها باید زحمت زیادی بکشد.
در نتیجه مواد اضافی زیادی موسوم به کراتین ایجاد می شود.
بدین ترتیب، اگر مقدارکراتین خون بالا برود، کلیه ها به خوبی نمی توانند آن را فیلتر کنند و دچار اختلال می شوند.
منبع: زندگی آنلاین
امروزه زندگی در شهرهای بزرگ و صنعتی، استرس های کاری، غذاهای حاضری و ناسالم، مصرف کافئین بیش از حد و الگوی نامناسب خوابیدن، همگی باعث ورود سموم مختلف به بدن می شود.
اما سوال اینجاست که چه اندامی از بدن مجبور است این میزان از سم را تحمل کند؟
جواب این سوال کلیه ها می باشد. این عضو از بدن به طور پیوسته در 24 ساعت 7 روز هفته به کار مشغول بوده و همانند یک فیلتر، تمام سموم بدن را خارج می کند.
زمانی که میزان مواد سمی بدن بیشتر از حد توان سم زدایی این عضو کوچک شود، عملکرد کلیه ها آهسته می شود و در نتیجه به مرور مستعد تولید سنگ، عفونت، کیست و تومور شده و در نهایت مرگ این عضو حیاتی را به دنبال خواهد داشت.
مصرف آب زیاد
مهمترین کار برای سم زدایی منظم کلیه ها، مصرف هر چه بیشتر آب طبیعی است.
نوشیدن 8 لیوان آب در روز می تواند کار کلیه ها را در پاکسازی سموم بدن آسان کند که در نتیجه، ادراری شفاف و فاقد هرگونه بوی تند و زننده ایجاد می شود.
وقتی رنگ ادرار، زرد بسیار تیره می شود، یعنی دچار غلظت شده و سموم به اندازه کافی از بدن خارج نشده اند.
اما رنگ زرد شفاف نشان می دهد که کلیه ها کار خود را به خوبی انجام داده و سموم با موفقیت از بدن خارج شده اند.
اما، اگر رنگ ادرار شفاف باشد، یعنی اینکه سیستم به خوبی فیلتر شده و سم زدایی با موفقیت صورت گرفته است.
کافئین و نوشیدنی های گازدار به جای آب
مایعاتی مثل نوشابه های گازدار و یا نوشیدنی های حاوی کافئین هرگز نمی توانند جایگزین های مناسبی برای آب باشند.
همچنین، بسیاری بر این باورند که انواع چای و آبمیوه های مختلف می توانند به سم زدایی کلیه ها کمک کنند. اما از لحاظ پزشکی ثابت شده که تنها آب طبیعی به این فرآیند یاری می رساند.
علیرغم اینکه این دسته از نوشیدنی ها، انواع ویتامین و مواد معدنی مختلفی دارند اما به دلیل داشتن کافئین و شکر زیاد، به کلیه ها آسیب رسانده و نمی توانند وظیفه آب را در روند سم زدایی کلیه ها به درستی انجام دهند.
میوه ها، دوست کلیه ها
میوه ها و سبزیجات سرشار از ماده معدنی پتاسیم هستند و نقش مهمی در پاکسازی کلیه ها ایفا می کند.
مرکباتی مثل انگور، لیموشیرین، پرتقال، طالبی، موز، کیوی، زردآلو و آلو بخارا و همچنین شیر و ماست حاوی مقدار زیادی پتاسیم می باشند.
گنجاندن این دسته از مرکبات و میوه ها در برنامه غذایی روزانه، تعادل الکترولیتی خون را حفظ کرده و عملکرد بهینه کلیه ها را در پی خواهد داشت.
مثلا، نوشیدن یک لیوان آب انگور، صبح ها و عصرها می تواند به کلیه ها کمک کند تا بدن را از شر اسید اوریک اضافی خلاص نماید.
البته جذب پتاسیم بیش از حد نیز باعث بروز اختلالی بنام هایپرکالمی شده که می تواند باعث ایست قلبی شود.
از علائم افزایش پتاسیم در خون می توان به نامنظمی ضربان قلب و اختلالات نوار قلب (موج P کوتاه و T بلند)، کاهش هوشیاری، خستگی و ضعف عضلانی اشاره کرد.
نیاز روزانه یک فرد سالم به پتاسیم، 4/7 گرم است.
افزودن جو به رژیم غذایی
جو ،که از خانواده غلات کامل می باشد، می تواند کلیه ها را از سموم پاک کرده و از رسیدن آسیب به کلیه ها در بیماران دیابتی با قند کنترل نشده، ممانعت کند.
بنابراین، از جوی کامل و یا آرد تهیه شده از آن به جای آرد جوی تصفیه شده در برنامه غذایی روزانه خود استفاده کنید.
مثلا می توانید مقداری جوی کامل را در یک لیوان آب ریخته و آن را شب تا صبح به حال خود رها کنید.
سپس صبح ناشتا، مایع را صاف کرده و بنوشید. مطالعات نشان می دهد که مصرف منظم این مایع، باعث تثبیت سطح کراتین خون در بیماران دیابتی می شود.
اجتناب از مصرف پروتئین بیش از حد
تحقیقات پزشکی ثابت کرده است که تنها غذایی که باعث ایجاد آسیب در کلیه ها می شود، مصرف بیش از حد پروتئین می باشد.
زیرا، بدن برای سوخت و ساز پروتئین ها باید زحمت زیادی بکشد.
در نتیجه مواد اضافی زیادی موسوم به کراتین ایجاد می شود.
بدین ترتیب، اگر مقدارکراتین خون بالا برود، کلیه ها به خوبی نمی توانند آن را فیلتر کنند و دچار اختلال می شوند.
منبع: زندگی آنلاین
شرط اول؛ ایمان
در اسلام شرط اول انتخاب همسر ایمان و تقوا معرفی شده است. دین بنیان خانواده را حفظ می کند و همسر باتقوا بیشتر از همسری که تقوای کمتری دارد، می تواند اعتماد و آرامش شما را تامین کند. بنابراین پرهیزگاری شرط اول ازدواج از نگاه ائمه و معصومین است. کسی که پایبند به دین نباشد هیچ ضمانتی وجود ندارد که به رعایت حقوق همسر و زندگی مشترک پایبند باشد. در حدیثی از پیامبر اکرم(ص) نقل شده است که: وقتی کسی که به خواستگاری می آید و اخلاق و دین اش مایه رضایت است به او زن دهید که اگر چنین نکنید، فتنه و فساد زمین را پر خواهد کرد. (نهج الفصاحه، ح247)
در حدیث دیگری از پیامبر اکرم(ص) نقل شده است که: با زن به خاطر 4 چیز ازدواج می شود: مال و ثروتش، زیبایی اش، دینداری اش و اصل و نسب خانواده اش؛ و تو با زنان متدین ازدواج کن. (کنز العمال . ح44602)
حس خلق
توصیه بعدی اسلام درباره ملاک های ازدواج، حسن خلق است. مردی در این زمینه با امام رضا (علیه السلام) مشورت نمود و عرض کرد: یکی از بستگانم از دخترم خواستگاری کرده ولی اخلاق بدی دارد. حضرت فرمود: اگر بدخلق است، دخترت را به ازدواج او در نیاور. ( وسائل الشیعه، ج14،ص54). دینداری و اخلاق از مهمترین ملاک هایی است که باید هنگام انتخاب همسر مورد توجه قرار گیرند و اگر این دو خصوصیت در کسی وجود نداشت، در ازدواج با او باید تردید کرد. حسن خلق به دارا بودن اخلاق های خوب مثل صداقت، عفت کلام، نگاه پاک، امانتداری، فروتنی، بخشندگی و در کنار آن دوری از اخلاق های بد نظیر تندخویی، بی وفایی، کینه و حسادت و... را شامل می شود.
وصلت خانوادگی
ازدواج یک پیوند خانوادگی است نه پیوند دو نفر. از سوی دیگر، خانواده اولین و مهم ترین ریشه هر فرد و آموزشگاهی است که او داشته هایش، خلق و خو، عادت ها و نگاهش به زندگی را از آنجا کسب کرده. بنابراین مهم است با خانواده ای سالم و اصیل وصلت کنیم. اصالت خانوادگی به معنای سلامت خانواده و خوشنام بودن آن ها است. نه ثروت و اصل و نسب و نام و فامیل. اسلام تأکید دارد که درباره سابقه خانوادگی همسر، تحقیق لازم صورت گیرد و به خصوص، مراتب ایمانی و اخلاقی آنها در نظر گرفته شود. زیرا این اصالت خانوادگی در زندگی جدید و نسل بعد تأثیر خواهد گذاشت. پیامبر (صلی الله علیه و آله) در این رابطه می فرمایند: «برای نطفه های خود، بهترین را گزینش کنید. »
امام صادق (علیه السلام) از رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) نقل کرده اند که آن حضرت فرمود: «از ازدواج با احمق بپرهیزید که هم نشینی با او مایه اندوه و بلاست.»
همتایی
کفویت در ازدواج هم همیشه مورد تاکید پیامبر اکرم(ص) و ائمه بوده است. کفویت به معنای تناسب و همتایی و هماهنگی در ویژگی های اصلی افراد است و در جنبه های ایمانی، فکری، اقتصادی، سنی، ظاهری، خانوادگی، فرهنگی، تحصیلی و... مطرح می شود. در اسلام تاکید زیادی بر کفویت اعتقادی شده است چرا که اعتقادات هر فرد درون مایه وجودی او را مشخص می کنند و تضاد در اعتقادات تنش های زیادی در زندگی در پی دارد. رسول خدا(صلی الله علیه و آله) فرمودند: «مرد مۆمن، کفو و همتای زن مۆمن است؛ و مرد مسلمان، همتای زن مسلمان.» (وسائل الشیعه، ج14، ص44.)
بر این اساس بود که پیامبر (صلی الله علیه و آله)، حضرت علی (علیه السلام) را برای همسری دختر خود انتخاب نمودند. بعضی روایات همچنین کفویت را شامل دو چیز دانستهاند: یکی عفت ناشی از ایمان و اعتقاد و دیگری تأمین امکانات زندگی.
سلامت
سلامت جسم و روح در ازدواج همیشه مورد تاکید اسلام بوده است. امام صادق (علیه السلام) از رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) نقل کرده اند که آن حضرت فرمود: «از ازدواج با احمق بپرهیزید که هم نشینی با او مایه اندوه و بلاست.» (جعفریات، ص 92.)
احادیثی از پیامبر اکرم (ص) درباره ازدواج:
* مراسم ازدواج را آشکار برگزار کنید و خواستگاری را پنهان .(کنز العمال . ح44532)
* بهترین ازدواجها ها آن است که آسان تر انجام گیرد .(نهج الفصاحه ، ح248) درباره افزایش روزی پس از ازدواج احادیث دیگری هم از پیامبر اکرم(ص) نقل شده است. ایشان می فرمایند: زن بگیرید؛ زیرا که ازدواج کردن روزی شما را بیشتر می کند .(بحار الانوار . ج103 0ص217)
* مردان عزب خود را زن دهید؛ زیرا با این کار خداوند اخلاق آنان را نیکو می گرداند و روزیهایشان را زیاد می کند و بر جوانمردی های آنان می افزاید. (بحار الانوار . ج103 0ص222).
در اسلام هیچ بنایی ساخته نشد، که نزد خدای عزوجل محبوبتر و ارجمند تر از ازدواج باشد. (بحار الانوار . ج103 0ص222)
هر جوانی که در دوره جوانی خود ازدواج کند، شیطانش فریاد بر آورد که: وای بر او دین خود را از گزند من حفظ کرد .(کنز العمال . ح44441)
دو رکعت نمازی که ازدواج کرده می خواند، برتر از هفتاد رکعت نمازی است که فرد عزب می خواند .(بحار الانوار . ج103 0ص219).
علت اصلی نقرس، تجمع اسید اوریک در بدن است که یا بر اثر تولید زیاد این ماده در بدن یا به علت ناتوانی کلیه در دفع آن، ایجاد می شود و به دنبال آن بلورهای این ماده در مفاصل بدن رسوب می کنند.
بروز ناگهانی درد و تورم مفصل را «حمله نقرسی» می نامند. ضربات مکرر به این مفصل، مثلا به دنبال راه رفتن طولانی یا توپ بازی کردن، باعث می شود کریستال های اسیداوریکی که قبلا در بافت های مفصل رسوب کرده اند، ناگهان داخل مفصل ریزش کنند و موجب پاسخ التهابی بدن به آن شوند.
با این مقدمه، در این مطلب به بررسی بایدها و نبایدهای تغذیه ای برای بهبود کیفیت زندگی و کنترل بیماری در افراد مبتلا به نقرس می پردازیم؛ بیماری ای که از قرن ها پیش با زیاده روی در مصرف انواع گوشت مرتبط دانسته شده و بیماری ثروتمندان نامیده شده است. سال ها پیش از اینکه علت ابتلا به نقرس شناخته شود، پزشکان از ایجاد محدودیت در رژیم غذایی برای مدیریت این بیماری استفاده می کردند. سال های زیادی بود که روش های درمانی برای نقرس، با تمرکز بر حذف کردن همه مواد غذایی حاوی پورین (از میزان متوسط تا زیاد) طراحی می شدند. فهرست مواد غذایی ممنوع در گذشته بسیار طولانی بود ولی خوشبختانه امروزه رویکرد تغذیه ای به این بیماری دگرگون شده است.
تحقیقات اخیر درباره نقرس، تصویر روشن تری از نقش رژیم غذایی در مدیریت این بیماری نشان می دهند. افراد مبتلا به نقرس باید از مصرف برخی مواد غذایی پرهیز کنند، اما حذف همه مواد غذایی حاوی پروین ضرورتی ندارد. کنار این اقدام، اضافه کردن مواد غذایی خاص به رژیم غذایی برای کنترل سطح اسید اوریک لازم است. امروزه، هدف از طراحی رژیم غذایی مخصوص نقرس، کنترل کردن همه عوامل مرتبط با خطر ابتلا به این بیماری و مدیریت آن است. البته هدف کلی تر این است که وزن و تغذیه سالم را در افراد نهادینه کند زیرا همین 2 عامل خطر ابتلا به بسیاری از بیماری ها را کاهش می دهند.
اصول تغذیه در نقرس
اصول کلی رژیم غذایی مخصوص نقرس، براساس همان توصیه های لازم برای یک رزیم غذایی سالم و متعادل است:
کاهش وزن: اضافه وزن، خطر ابتلا به نقرس را افزایش و کاهش وزن این خطر را کاهش می دهد. تحقیقات نشان داده اند کاهش کالری های مصرفی و کاهش وزن، سطح اسید اوریک را پایین می آورند و تعداد حملات نقرس را کمتر می کنند. باید توجه داشته باشید کاهش وزن، فشار کلی بر مفاصل را هم کاهش می دهد.
آب: هیدراته نگه داشتن بدن با نوشیدن آب برای افراد مبتلا به نقرس ضروری است زیرا افزاش مصرف آب با کاهش حملات نقرس ارتباط دارد. این افراد باید روزانه 8 تا 16 لیوان (240 میلی لیتری) مایعات بنوشند و حداقل نیمی از آنها باید از آب تشکیل شده باشد. البته بهتر است با پزشک خودتان درباره مصرف مایعات مشورت کنید.
چربی: مصرف چربی های اشباع از منابعی مثل گوشت های قرمز، مرغ چرب و محصولات لبنی پرچرب باید در افراد مبتلا به نقرس کاهش یابد.
پروتیین: پروتیین مصرف روزانه در افراد مبتلا به نقرس باید بین 113 تا 170 گرم باشد و حتما از این منابع تامین شود؛ گوشت قرمز بدون چربی، ماهی و مرغ. البته این افراد می توانند با مصرف لبنیات کم چرب یا بدون چربی، پروتیین بیشتری به رژیم غذایی خودشان اضافه کنند زیرا با کاهش سطح اسید اوریک مرتبط هستند.
سبزی ها و حبوبات دارای پورین زیاد: مطالعات نشان داده اند سبزی هایی با پورین زیاد، خطر ابتلا به نقرس یا تعداد حملات نقرس را افزایش نمی دهند. رژیم غذایی سالمی که بر پایه مقدار زیادی از میوه ها و سبزی ها طراحی شده باشد، می تواند حاوی سبزی های دارای پورین زیاد باشد. مثل مارچوبه، اسفناج، نخودفرنگی، گل کلم و قارچ. در این شرایط، استفاده از لوبیا و عدس که پورین نسبتا زیادی دارند اما منبع خوبی از پروتیین هستند هم منعی ندارد.
منابع پروتیینی خاص: مصرف قسمت های احشایی مثل جگر، قلوه و... برای افراد مبتلا به نقرس ممنوع است زیرا حاوی پوری زیادی هستند و به بالا رفتن سطح اسید اوریک در خون کمک می کنند.
غذاهایی دریایی خاص: بیماران مبتلا به نقرس باید از مصرف غذاهای دریایی حاوی پورین زیاد پرهیز کنند؛ ماهی تن، ماهی خال مخالی، صدف، ماهی کولی، شاه ماهی، ساردین و...
ویتامین C: این ویتامین می تواند به کاهش سطح اسید اوریک در خون کمک کند بنابراین، درباره مصرف مکمل ویتامین C با پزشک خودتان مشورت کنید و در صورت امکان، میزان مصرف این مکمل را به 500 میلی گرم در روز برسانید.
قهوه: بعضی تحقیقات نشان داده اند مصرف قهوه در حد متوسط (خصوصا نوع کافئین دار) می تواند با کاهش خطر ابتلا به نقرس مرتبط باشد. البته نوشیدن قهوه ممکن است برای برخی افراد مناسب نباشد. بنابراین، حتما درباره مصرف قهوه با پزشک مشورت کنید.
گیلاس: شواهد علمی نشان می دهند خوردن گیلاس با کاهش خطر مواج شدن با حملات نقرس مرتبط است.
فواید رعایت رژیم غذایی
پیروی از رژیم غذایی مخصوص نقرس می تواند به محدود کردن تولید اسید اوریک کمک کند و دفع آن را از بدن افزایش دهد. اگرچه این رژیم غذایی معمولا غلظت اسید اوریک را در خون به اندازه ای کاهش نمی دهد که بتواند نقرس را بدون نیاز به مصرف دارو درمان کند اما می تواند تعداد حملات نقرس را کاهش دهد و شدت این حملات را محدود کند.
این رژیم غذایی مخصوص، کنار محدود کردن کالری های مصرفی و ورزش کردن منظم، به افراد کمک می کند وزن خودشان را در محدوده سالم نگه دارند و از همین طریق سلامت عمومی افراد را بهبود می بخشد. رژیم غذایی مخصوص نقرس، در درجه اول، همان توصیه های استانداردی را شامل می شود که در همه رژیم های غذایی سالم وجود دارند. درواقع، تاکید اصلی این رژیم غذایی مانند رژیم های سالم دیگر، بر مصرف سبزی ها، میوه ها، غلات سبوس دار، لبنیات کم چرب و مصرف متعادل گوشت های قرمز بدون چربی است. بنابراین باید گفت رژیم غذایی مخصوص نقرس، به طور کلی با هیچ خطری همراه نیست.
شیوه زندگی در بیماران مبتلا به نقرس
همان طور که گفته شد، مقصر اصلی در ابتلا به بیماری نقرس تجمع زیاد ماده ای به نام اسید اوریک و درواقع پسماند متابولیسم و سوختن پروتیین در بدن است. پس نقرس ارتباط نزدیکی با مصرف مواد غذایی خاص دارد. اما نکته جالب این است که حدود 10 درصد مردم اسید اوریک بالایی دارند ولی همه آنها علائم نقرس را نشان نمی دهند و برعکس، بعضی افراد که علائم بالینی نقرس را نشان می دهند، اسید اوریک خیلی بالایی ندارند، پس به غیر از رعایت این نکات تغذیه ای موارد دیگری نیز وجود دارد که رعایت آنها به پیشگیری از بروز و درمان نقرس کمک می کند. در ادامه به طور خلاصه به آنها اشاره می کنیم.
مصرف آب فراوان: نوشیدن آب به مقدار 2 تا 4 لیتر (8 تا 16 لیوان) در روز، باعث می شود اسید اوریک بیشتری از کلیه ها دفع شود. (حتما 1 لیوان آب، قبل از خواب بنوشید زیر این کار به کم شدن اسید اوریک کمک می کند.) دقت کنید منظور نوشیدن آب است نه هر نوشیدنی دیگری. الکل ماده ای است که نوشیدن آن برای بیمار مبتلا به نقرس بسیار خطرناک است و این اشخاص باید از نوشیدن الکل به شدت اجتناب کنند. نوشیدنی های شیرین حاوی فروکتوز نیز برای این بیماران مناسب نیست و بیماری شان را تشدید می کند.
ورزش: کم تحرکی می تواند احتمال بروز حمله های نقرس را افزایش دهد.
وزن متناسب: افرادی که اضافه وزن دارند، باید سعی کنند وزنشان را کاهش دهند تا به وزن مطلوب برسند، اما حتما باید به این نکته توجه داشت که برای کاهش سریع وزن، نباید رژیم های سخت گرفت و مدت طولانی گرسنه ماند زیرا کاهش سریع وزن، باعث افزایش اسید اوریک و به دنبال آن بدتر شدن نقرس می شود. حداکثر کاهش وزن مجاز 500 گرم در هفته است.
کاهش چربی: دریافت پروتیین از منابع لبنیات کم چرب به جای پرچرب.
از پزشکمان چه بپرسیم؟
به افراد مبتلا به بیماری نقرس پیشنهاد می شود قبل از مراجعه به پزشک آماده باشند تا بتوانند پرسش های خود را به دقت و درستی از پزشک خود بپرسند:
• روی یک برگ کاغذ، زمان شروع بیماری و نحوه شروع آن و مفاصل درگیر را به ترتیب یادداشت کنند و هر تغییر ایجاد شده و فواصل دردها را بنویسند تا بتوانند در فرصتی که در اختیار دارند، مشکلشان را با جزییات بیشتری برای پزشک تشریح کنند.
• دراین بیماری به دارو نیاز دارد، بنابراین هر سوالی که ممکن است درباره دارو و تداخلات آن با داروهای دیگری که مصرف می کنند یا عوارض جانبی، دارند، روی کاغذ یادداشت کنند و از پزشک بپرسند.
• درباره اینکه در صورت فراموش کردن یک دوز دارو، چه باید بکنند، بپرسند.
• درباره انتظار که باید از درمان داشته باشند و اینکه بعد از چه مدت باید به نشانه های بهبود یا عدم بهبود توجه کنند از پزشک خود بپرسند.
یک فوق تخصص خون و سرطان بالغین گفت: برخی بیماریهای خانوادگی زمینه بروز سرطان روده بزرگ را افزایش میدهند.







